این پژوهش به بررسی و تبیین جامعه‌شناختی نقش قراردادهای اقتصادی در توسعه صنعت گردشگری (تحلیل نظری) می‌پردازد. این پژوهش به روش آمیخته اکتشافی انجام شده که در بخش کیفی با رویکرد داده‌بنیاد و کدگذاری داده‌های گردآوری‌شده از مصاحبه متمرکز با 20 نفر از صاحب‌نظران با نمونه‌گیری نظری تا اشباع نظری نسبت به احصای ابعاد اصلی اقدام شده است. در بخش کمی با استفاده از روش پیمایشی و گردآوری اطلاعات با پرسش‌نامه محقق‌ساخته از تعداد 341 نفر از جامعه آماری به‌عنوان حجم نمونه که به روش تصادفی ساده انتخاب شده‌اند اقدام شده است. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به‌صورت تلفیقی بخش کمی و کیفی صورت پذیرفته است. براساس یافته‌ها قراردادهای اقتصادی موجب توسعه زیرساخت‌ها شده است و سرمایه‌گذاری کشورهای خارجی ازجمله چین در پروژه‌هایی مانند هتل‌سازی و حمل‌ونقل، ظرفیت پذیرش گردشگران را تا ۱ میلیون نفر افزایش داده است؛ اما معافیت‌های مالیاتی برای شرکت‌های خارجی موجب نارضایتی کسب‌وکارهای محلی و ایجاد شکاف رقابتی شده است و ورود گردشگران به تغییر الگوی مصرف در مناطق گردشگری منجر شده است. درنهایت در خصوص نقش این قراردادها در توسعه صنعت گردشگری باید گفت مقدار ضریب همبستگی بین متغیرها 488/0 است که نشان می‌دهد بین متغیر مستقل (قراردادهای اقتصادی) و متغیر وابسته پژوهش همبستگی متوسط و مستقیمی وجود دارد و 1/24 درصد از کل توسعه صنعت گردشگری وابسته به متغیر مستقل تحقیق (قراردادهای اقتصادی) است. بنابراین میزان تأثیر متغیر مستقل بر متغیر وابسته 1/24 درصد است. می‌توان گفت قراردادهای اقتصادی بر توسعه صنعت گردشگری تأثیر دارد.