دانشیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران.
چکیده
مرور مطالعات گوناگون پیرامون کیفیت زندگی مشترک زوجین و تحکیم خانواده همچنین چگونگی حل تعارضات و آنچه دقیقاً منجر به ثبات ازدواج یا جدایی زوجین میشود، بیانگر آن است که هنوز چنین چالشهایی برای خانواده بهطور کامل رمزگشایی نشده است. از اینرو پژوهش حاضر با بهرهگیری از روش «فراترکیب» به تحلیل الگوها و مؤلفههای مهم پایداری در زندگی زناشویی در بین پژوهشهای مختلف انجام شده، پرداخته است. بنابر این با جستوجوی منابع مختلف پیرامون پایداری خانواده از پایگاههای اطلاعاتی گوناگون، به غربالگری آنها پرداخته شد و در نهایت 35 مقاله استخراج گردید و نتایج آنها مورد «تحلیل تماتیک» قرار گرفتند. طبق نتایج حاصل، مهمترین الگوهای رفتاری پایدارکننده خانواده شامل سه مضامین: «اهمیت هنجار دوام ازدواج»، «تعهد متقابل و حفظ استقلال فردی» و «پیشرفت بهسوی برابری جنسیتی» است. همچنین هسته اصلی کانون پایداری خانواده؛ مضمونی با عنوان «تمرین ما شدن» است که بیانگر فاصله گرفتن زوجین از «من فردی» و تبدیل شدن به «مای خانوادگی» در قالب فرایندهای تغییری، تطبیقی و تنظیمی است، بهگونهای که زوجین با شیوههای مانند تغییر در اولویتها، عقبنشینی از خواستهها به نفع یکدیگر، همسویی با همسر در امور زندگی و سعی در تطبیق آنها، تلاش دارند تا به هویت خانوادگی مشترک نائل شوند.
)